pytania i odpowiedzi, porady, dyskusje teoretyczne związane z treningiem w | forum dyskusyjne [ Gość ]

modest · `Pro uczestnik`

Edinburgh

Po treningu w Feniksie, rozmawialiśmy, posilając się sałatką z kalafiorów Emilki i pomidorami, na temat odczuć z ciała.

Według mnie ważne były nasze wyznania o indywidualnych sposobach ich myślowej obróbki.

Została poruszona kwestia włączania świadomości ciała ( bądź nie) do pierwotnej tożsamości i do codziennego funkcjonowania.

Potem udaliśmy się w deszczu, do pubów. Tu ludzie tłoczą się w nich do późnej nocy

modest · `Pro uczestnik`

Edinburgh. Z dwunastego na trzynastego sierpnia, po treningu pojechaliśmy do Warriora na imprezę. Przywitał nas dom z pootwieranymi pokojami mieszkańców i kakofoniczną muzyką ostro zdekonstruowaną. Grałem do niej na bębnach. Był czad.

Z dziesięcioro Polaków i jedna Szkotka. Rozmawialiśmy , jacy są oni, jacy my. Jak jest tu, jak jest tam.
Chłopaki, krytyczni wobec sytuacji społecznej w Polsce, albo i z fizjologiczną awersją na nią, kiedy dotarła do nich wieść gminna, że przyjadą „ jogini” z Polski, rechotali z kolejnego dziwactwa krajowego.

Dla mnie jogini żyli 3000 lat temu w Indiach. Powszechne nazywanie trenujących dzisiaj asany: „ joginami”, jest dla mnie przykładem infantylnego, ludowego rozumienia jogi.

Miko, niezmordowanie intelektualizujący, ułatwiał nam wielostronne rozpatrywanie interesujących nas kwestii psychologicznych . Bez zamykania się w doświadczeniu treningu.

Zasnąłem tam koło trzeciej. Obudziłem w południe. I nie trenowałem tego dnia, decydując się na przygotowanie do warsztatu samorealizacji.

modest · `Pro uczestnik`

Jak w tym momencie pojmuję odbiorców tego pisania?

Rano połączyło mi się wyobrażenie społeczności sprzed lat , w Suchej Beskidzkiej ( którego przodkiem było wyobrażenie pełne entuzjazmu ,serdeczności, społeczności z warsztatów w Przesiece pod koniec lat osiemdziesiątych) z wyobrażeniem ludzi trenujących ze mną/ u mnie.

Sensy tych wyobrażeń bardzo się różnią. To ostatnie jest żywe i wymagające.

Wcześniejsze często były elementem podświadomej relacji:
”marny robak przed Najwyższym Trybunałem Sprawiedliwości”.
Ten softwear nie włącza się przy wyobrażeniu żywych ludzi, z którymi się spotykam prowadząc treningi.

Do kogo się zwracam w tym momencie?
Właśnie, do kogo?

q0q0q0 · `Stały bywalec`

Stanąłem u źródeł w bahar dar, spojrzałem na opadające ze skał liany i przypomniały mi się stare ryciny które zostały w zakamarkach pamięci. To było nostalgiczno-miłe. Potem wlazłem na górę, tam gdzie woda spada w dół. - łan pen - za mną stała mała czarna dziewczynka.
To niewątpliwie bardzo dobre miejsce do jogi - pomyślałem. Później idąc przez wioskę spotkałem grupę młodzieży, a wśród nich młodą niewiarygodnie piękną łysą dziewczynę. Widziałem się z nią już kiedyś w snach. To mnie naprawdę poraziło.
Tydzień później już w Polsce oglądałem TV.
Przez 2 tygodnie wszyscy żyli sprawą mamy Madzi.
Rutkowski, jego żona która wystąpiła z klasztoru i chciała się zabić.
A co na to Doda?
Bruegel. Wesołe ubijanie świniaka na śniegu.
Zaraz, muszę wyciągnąć głowę bo nie mogę się skupić.
Nie jestem w stanie się skupić.
Ale myślę że dam radę.
Wypiorę mózg jeszcze kilkoma polskimi informacjami i znów będę przykładnym obywatelem, członkiem wielkiej zastraszonej, głupkowatej rodziny.
Odrealnionej (żebyś tylko nie próbował wychylać się za barierę naszego życia!)
Nie podpisali ACTA.
No tak, już jestem z wami.

modest · `Pro uczestnik`

Moja ocena wypowiedzi tu zapisanych od 2003 roku, jest pozytywna.

Przede wszystkim cenię w nich autentyzm. Autorzy przeżywają na swój indywidualny sposób silny wpływ kulturowy . Czy w rozterkach , czy w głębokich intymnych doświadczeniach, w polemicznym ogniu, czy w spekulacjach intelektualnych.
Joga jest w ich snach i w ich poezji.

Wiele wypowiedzi jest zwierzeniami, pozbawionymi motywacji rywalizacyjnych, pisanych raczej z nadzieją na odzew bratniej duszy.
To jest IMHO, bardzo OK.

Autorzy piszą w swoim imieniu. Mają swój własny kręgosłup moralny. Stawiają pytania i szukają odpowiedzi. Myślą samodzielnie. Idą za swoimi zainteresowaniami, co jest bohaterstwem w systemie coraz bardziej totalitarnym.

To w tej grupie może się odrodzić podejście rozwojowe, kultywujące twórcze badania, niezależność myślenia, przekraczanie granic, stawianie wyzwań przyjętym przekonaniom. W takiej grupie może dojść do samodzielnego uczenia się.

Było tu zainteresowanie tym co robi inny człowiek; szacunek dla tego. Zdarzały się też ostre konflikty. Były rozmowy z akceptacją dla rozmówcy takim jakim on jest.

Cieszyłem się gdy miałem wrażenie, że czytam relacje wolnych ludzi, dojrzale, odpowiedzialnie ustawiających swoją praktykę.

Potrzebni są uczestnicy forum wspierający powyżej sygnalizowane postawy, broniący ich , inwestujący w nie czas i energię.

q0q0q0 · `Stały bywalec`

Może i tak.
Co nie zmienia faktu, że
Ludzie przychodzą i odchodzą, bo joga była dla nich krótką chwilą, epizodem w życiu, przez chwilę miała czemuś służyć, a potem przeminęła.
W związku z tym i tym co wypunktowałeś nie sposób nie zadać sobie pytania - czy te wszystkie posty w ogóle miały cokolwiek wspólnego z jogą, czy były raczej uwolnieniem stanów kreatywnych przez wypowiadających się.
Równie dobrze można stwierdzić że ludzie wypowiadają się tu bo połączyła ich wspólna pasja do pamiętnikowania wrażeń, będących odrzutem powstałym z nieprawidłowego lub nieświadomego praktykowania spaczonej jogi - jak w filmiku tego dziadka

http://www.youtube.com/watch?v=SglpEd3o_lE

modest · `Pro uczestnik`

Trudno mi przyjąć poniższe, bo lubię swój jasny, niewinny świat,.
Ale... Rinpocze mi go nie odbiera....

"Wszyscy doznajemy stanów negatywnych, powstających z agresywnego pragnienia, żeby było inaczej, niż jest. Lgniemy, bronimy, atakujemy, a ponieważ czujemy się w tym wszystkim dość marnie, winą za swój ból obarczamy świat. Tak działa negatywizm. Odczuwamy go jako coś straszliwie przykrego, cuchnącego i najchętniej byśmy się go wyzbyli. Ale jeśli wejrzymy w niego głębiej, okaże się, że ma on bardzo soczystą woń i tętni życiem. Negatywizm sam w sobie to nic złego; jest nadzwyczaj żywy i precyzyjny, ściśle złączony z rzeczywistością." (Czogiam Trungpa Rinpocze, "Mit wolności a droga medytacji")

modest · `Pro uczestnik`

W niedzielę, gdy wracałem z wypadu poza budynek na świeże powietrze, na ulicy zatrzymała się niezła bryka. Wysiadł SSSZZZ.

Z dziesięć lat temu wszedł w jogę , na treningach prowadzonych przeze mnie w tym samym mieście, w którym się teraz spotkaliśmy.
7 lat barował się z chorobą; dwa nawroty. Wreszcie Amerykanie wynaleźli skuteczny lek.

Dał radę bo codziennie praktykował. Swój zestaw wschodnich aktywności fizycznych .
Był w swoim ciele w sytuacji zagrożenia życia. Był ze swoja słabością. Sam.

q0q0q0 · `Stały bywalec`

Też jestem zdania że świat zamiast rozwijać, degeneruje się. Życie z joginami 3500 lat w Indiach - jak twierdzisz - fakt, byłoby lepsze niż prowadzenie lichej szkółki w której aby mieć klientów trzeba używać przynęty "na odchudzanie i na stres".
Dziadek ma rację - dzisiaj nikogo nie obchodzi nic innego niż własne ego. Joga stała się narzędziem do osiągnięcia egoistycznych celów. Niedługo się dowiem że Obama ćwiczy jogę w przerwach między uchwalaniem kolejnych wojen z tymi od których jeszcze da się wycisnąć cokolwiek pod przykrywką durnych haseł z minionej epoki. Miedwiediew też ćwiczy(ł) jogę. Ale po co? Chciał osiągnąć doskonałość? Śmiechu warte. To podsunęli spece od wizerunku którzy mieli za zadanie szybko przekształcić niemrawego wieśniaczynę w wyprostowanego, wyluzowanego, nowoczesnego prezydenta młodzieży - prawie James Bond normalnie.